گفت و گویی درونی:

هوپی نازنینم! از همون روزی که برای سفید پوش شدن ،خواب به چشمات حروم شد، تفریحات عامه ی مردم به چیزی شبیه یک شوخی تبدیل شد ،از همون زمانی که دو طرف سرت بی مو شد به خاطر درس خوندن های بی وقفه ات ،از همون موقعی که حق انتخاب بهترین دانشکده های دندونپزشکی و داروسازی رو داشتی و همچون خر لجوجی تمام 120 کد رشته محل رو پزشکی زدی به عشق بوی اورژانس ... از همون روز، آره از همون قبل ورودت به دانشکده پزشکی که دیگه زندگی معمولی نداشتی ،یکم شهریورها روز تو بوده و هست ! روزت مبارک عشق دلم😍💜

از خدا ممنونم که اجازه داد برای این شغل مقدس قدم بر دارم ... طبابت ، مقدس ترین شغلها توی تمام ادوار، مذاهب ،قبیله ها و... بوده و هست. حرمت خاصی داره ،چرا که حتی شرور ترین آدمها رو در وضعیت مظلومانه بیماری میبینی... خیلی باید روحت بزرگ و آبدیده باشه! 

هر چه قدر هم جامعه و مردم هجمه داشته باشن به این قشر ،باز هم مدیون شون خواهند بود .بالاخره برابرای یک بار هم که شده در کودکی و یا هر سنی ،طبیبی حدفاصل بستر بیماری و قبرشون بوده ...



+روزمون مبارک مون باشه دکی های وبلاگ. همدم جان، ملکه شیشه ای و کوپر عزیز [دوستان دیگه اگه هستن یادآوری کنن:) ]