خب دوستان جان! 

لازم میدونم در مورد تاپیک ذهنی این روزهام و نتیجه هام باهاتون حرف بزنم. 

راستش من متوجه شدم که شخصیت مهر طلبی دارم و خب این نتیجه ی تربیت اشتباه خانواده امه ... کاری ندارم به بایدها و نبایدهایی که باید در حقم انجام میشدن ، چیزی که میدونم ،مهر طلبی یه بیماری شخصیتیه . در نتیجه 

به فکر درست کردن خودم افتادم .

شخصیت مهر طلب چه شکلیه ؟!

از اینجا میتونین درموردش بخونین 

.

.

بگذریم... 

حدودا یک ماهی هست که درگیر خوندن کتابی هستم [ مینویسم ازش براتون] 

به جرئت میتونم بگم شخصیت قبل و بعد خوندنم عوض شده ! آدمی بودم که به خاطر مهر تایید گرفتن از بقیه،آسایش رو به خودم حروم میکردم... برای دوست داشته شدن از حق خودم میگذشتم بدون دونستن این حقیقت که اگه من حق خودم رو نادیده بگیرم، بقیه هم حقی برای من قائل نخواهند بود! 

خلاصه که کلی قوی شدم با خوندنش ! اما خب به جایگاه مطلوب نرسیدم و هنوز باید رو خودم کار کنم .

مردم ایران به خصوص خانمها ، دچار اپیدمی مهر طلبی هستن. . . کم و زیاد داره

یه جنبه رو الان میخوام بررسی کنم، شاید چندان ربطی به مهر طلبی نداشته باشه اما باز هم پای مسئله ی مهر تایید گرفتن از بقیه وجود داره این وسط! 

[ چیزی که میخوام بگم کاملا سوای مسائل بهداشتی و خودرسی و شیک بودنه ]

دقت کردین ما خانومای ایرانی ، چه قدر افراط داریم تو پوشوندن چیزهایی که [فکر میکنیم!] عیب هستن؟! 

خودم رو بگم...

خب صورتم از نزدیک ،اسکار جوش داره ... لب بالام هم نازکه خیلی 

صبح تا صبح قبل بیرون رفتن ، عادت دارم بایستم جلو آینه با دقت جای تیره اسکارها رو با کرم پودر بپوشونم، رژ لب بزنم تا لب بالام پیدا بشه !

گییر بدم به یه نخ مو اضافه زیر ابروم و پشت لبم...

حالا اگه یه روز کارهای روتینم رو انجام ندم ،کل روز گرفته ام چون فکر میکنم بسیار ugly شدم !

یا همون کمپین #بدن_من_حق_من که چند وقت داغ شده ( هر چند با یه سری دیدگاه هاش موافق نیستم ) هم اساسش همینه ! گیر نده که برای دیده شدن ،پسندیده شدن! به بدن خودت ظلم کنی... 

چرا من دختر یا زن، برای زیباتر دیده شدن باید خودم رو به زحمت بندازم ، خود طبیعیم رو دوست نداشته باشم و مجبور به تغییر باشم و جنس مذکر حتی بهداشت اش هم براش اهمیت چندانی نداشته باشه موقع مواجهه با من!!

نتیجه گیری این بحث به کل پوشش هم مربوط میشه

من، طوری لباس میپوشم که خودم دوست دارم و راحتم! آرایش بکنم و نکنم مربوط به دل خودمه! چرا ؟! چون اطرافیان ، یه روز میان و یه روز دیگه میرن و کسی به جز خودم تا ابد همراه من نمیمونه ! عقلا باید بها بدم به کسی که تا آخر باهامه😉